Lentekriebels

20 maart 2018

Met de krokusjes die uit hun bolletjes kruipen kom ik ook weer tot bloei zodra het zonnetje weer schijnt. Wat geniet ik dan van de wereld die weer wakker wordt en van mijn energie die weer groeit.

Voor mij duurt de winter altijd lang. Heus, ik geniet van de sneeuw. Maar eigenlijk vind ik dat stiekem alleen leuk in december en ben ik in januari wel weer klaar voor het voorjaar. Zeker na de afgelopen koude maanden ben ik ontzettend dankbaar dat vandaag de zon weer schijnt en dat de dagen weer langer en lichter worden.

Vandaag was zo een heerlijke dag vol met prikkelende inspiratie dat ik alles opzij heb gezet om mijn ervaring even met jullie te delen.

Alle zintuigen aan

Mijn dag begon rustig met een ontbijtje bij het raam in de zon. Op pad naar de bibliotheek genoot ik van de zon, de mensen om mij heen en de bijzondere winkeltjes met erboven vensters waarachter allerlei verhalen schuilgaan. Wat vind ik het leuk om dan te fantaseren wie daar zal wonen. Een vrouw gaf de meeuwen bij het water wat brood. Ik zag haar genieten en daar werd ik vrolijk van.

Tijdens het studeren in de bibliotheek lonkte de blauwe lucht en besloot ik buiten een lunchpauze te nemen. Met de geur van kibbeling, het gezellige carillon en de bedrijvigheid van de stad op de achtergrond besloot ik dat er niets lekkerder smaakt dan een boterham in de buitenlucht. Dit herinnert me altijd aan dagjes weg vroeger wanneer we bijvoorbeeld naar de dierentuin gingen of een eind fietsen.

 

En het leven keerde terug

Zondag las ik een boek, hieruit wil ik graag een stukje delen omdat het hierbij zo toepasselijk is. Het deed me zo verlangen naar de lente en vandaag krijg ik dan zomaar zon! Het begon zo:

 

Twee dagen later kwam de eerste echt warme lentedag. De dag in het jaar waarop de stad zijn jaarlijkse miraculeuze verandering doormaakte. Het was een zaterdag en opeens waren er overal mensen. Ramen werden gezeemd, deuren werden geopend. Fietsen kwamen tevoorschijn en barbecues werden schoongemaakt. Balkons werden getooid met bloembakken met pas geplante geraniums en petunia’s. De speelplaatsen werden gevuld door lachende kinderen. Opeens leken alle kleuren feller, de geluiden doordringender. En het leven keerde terug.

– Linda Olsson, In de schemer fluit de merel

 

Met dit stukje wil ik deze blog afsluiten.

Liefs, Marlinda

 

Kan jij hier ook zo van genieten? En bloei jij ook altijd op wanneer de lente komt?

6 thoughts on “Lentekriebels

  1. Ik vind het altijd leuk om weer een blogpost van je te lezen. Dat stukje uit het boek is inderdaad heel mooi. Het beschrijft perfect die eerste dag van de lente waarop iedereen een beetje vrolijker is dan anders.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge